De samenwerking tussen Toerako en het asielcentrum van Fedasil in Machelen gaat ondertussen al een paar jaar terug en is over de jaren heen ook uitgebreid. Met dank aan Myriam van Toerako voor haar blogpost waarin ze een overzicht geeft van wat Toerako nu eigenlijk in het opvangcentrum doet.
De ouders met kleine kinderen (0-3 jaar) is de groep waar het allemaal mee begon. Sinds oktober 2024 verzamelen we op vrijdag van 11u tot 12u voor een ouder-kind activiteit, in combinatie met een kop thee en een koekje. Vanuit Fedasil kwam de vraag om in te zetten op verbinding: zowel tussen ouder en kind, als tussen ouders onderling. Ze hadden in het centrum opgemerkt dat moeders met jonge kinderen vaak alleen op hun kamer zaten, en weinig connectie hadden met andere ouders. Vanuit Toerako installeerden we traumasensitieve laagdrempelige sessies, waar ouders even konden vertragen, en er ruimte en tijd was voor quality time en eventuele vragen over de ontwikkeling van hun kind. En dat lukte aardig. Wij waren heel erg blij om te horen dat vorige zomer, wanneer wij eens niet konden komen, een paar mama’s dan maar zelf een sessie in de gang hadden georganiseerd!
Na de babies en peuters, breidden we uit naar de kinderen van lagere schoolleeftijd. In de schoolvakanties komen we op vrijdagnamiddag samen voor verschillende activiteiten: prentjes-bingo doorheen het centrum, piramides bouwen, samenwerk-spelletjes, of gezellig kleuren. Ook hier wordt elke sessie opgebouwd met het trauma dat deze kinderen hebben doorstaan in gedachten: we kijken hoe de kinderen zich voelen en bouwen daarop verder. Zo kunnen we bouwen aan veerkracht, zelfvertrouwen en compassievol omgaan met elkaar.
De derde groep waarvoor wij naar Machelen komen, zijn de niet-begeleide minderjarige vluchtelingen. Dit zijn jongens van 13 tot 18 jaar die zonder ouders naar België gekomen zijn. Vanaf 30 januari zijn we gestart met een nieuwe reeks waarbij we met de jongeren én begeleiders aan de slag gaan. Begin januari kwamen we al met enkele jongeren, Jerom en Yvonne samen om te brainstormen. Inspraak is belangrijk in onze sessies, zo verhogen we de motivatie om aan te sluiten. We zetten in op wederzijds vertrouwen tussen jongeren onderling en tussen begeleiders en jongeren. Spelplezier blijft een vereiste. Niemand is verplicht om dingen te doen waar die zich niet comfortabel bij voelt, maar samen moedigen we elkaar aan om onze comfortzone te verstevigen en indien mogelijk zelfs te vergroten. Zo deden we een paar weken geleden een sessie rond samenwerken en acrobatie. En kwamen we afgelopen vrijdag samen voor iftar.
Bij elke sessie die we geven ligt als één van de onderliggende doelen het vergroten van de basisveiligheid. Door “het leven zoals het is” werd dit immers bij vele bewoners wat uitgehold of nooit stevig verankerd, met grote repercussies in het dagelijkse leven. Onrust, moeite om in contact te gaan met anderen, zelfvertrouwen, je weg vinden in het leven en gezonde relaties, zijn maar enkele van de pijlers waarvoor je een stevige basisveiligheid nodig hebt. We gebruiken niet enkel Sherborne samenspel technieken. Ook zaken uit de polyvagaaltheorie, Theraplay, Rots en Water, psychomotore gezinstherapie en relaxatie-technieken vinden hun weg in onze activiteiten. Flexibiliteit en laagdrempeligheid zijn een must voor deze doelgroepen. We bereiden ons altijd voor op verschillende scenario's en zorgen dat de stap om naar de sessie te komen zo makkelijk mogelijk is. Zo gaan we bijvoorbeeld aan de deuren kloppen om mensen persoonlijk uit te nodigen.
Als het van ons afhangt, blijft deze mooie samenwerking nog lang lopen!