Asieltraject

Elke vreemdeling die in België aankomt, kan asiel aanvragen. Maar niet iedereen zal als vluchteling worden erkend. Eerst moet de asielzoeker een procedure doorlopen. Tijdens het onderzoek van de asielielinstanties heeft een asielzoeker recht op materiële hulp in de hem toegewezen opvangplaats. Die toewijzing gebeurt door de dienst Dispatching van Fedasil.

De asielzoekers zijn niet verplicht om in het opvangcentrum te verblijven dat hen werd toegewezen, maar het merendeel kiest voor die oplossing. Als een asielzoeker niet verblijft in een opvangstructuur, ontvangt hij geen materiële steun. Hij behoudt wel het recht op medische hulp.

Fedasil vangt niet alleen asielzoekers op maar ook andere categorieën van vreemdelingen die recht hebben op opvang: niet-begeleide minderjarigen (al dan niet asielzoekers), uitgeprocedeerde asielzoekers van wie het recht op opvang werd verlengd en illegale kinderen die vergezeld worden van hun ouders.

De opvang van asielzoekers gebeurt zowel in collectieve centra als in individuele woningen. De opvangstructuren van Fedasil en zijn partners vormen een netwerk van in totaal meer dan 24.000 opvangplaatsen.

Als er een definitieve beslissing is genomen in het asieldossier, betekent dit in de meeste gevallen het einde van het recht op opvang voor de asielzoeker. Na een positieve beslissing krijgt de vluchteling een verblijfsvergunning en moet hij op zoek naar een eigen woning. Wie een negatieve beslissing krijgt, moet het grondgebied verlaten. Tijdens de procedure en na een negatieve beslissing biedt Fedasil aan de asielzoekers de mogelijkheid om vrijwillig terug te keren.