Opvallend aan het centrum van Woluwe is dat het midden in de stad ligt…

Grégory Bluck: "Inderdaad, zeker in vergelijking met opvangcentra die in het bos gelegen zijn, moeten wij veel aandacht aan de buurt besteden. We moeten een modus vivendi vinden die leefbaar is voor de buren en voor de bewoners. Daarom bijvoorbeeld, hebben we een tuin aangelegd in de binnenplaats. Dat is aangenamer voor de bewoners, en het zicht van de buren is verbeterd. Bovendien is de toegang tot de tuin beperkt. We sluiten de deuren op bepaalde uren, om er voor te zorgen dat het op die momenten rustig is. Het is kwestie van een evenwicht te vinden tussen het feit dat de asielzoekers hier moeten leven, dat we hen op een waardige manier willen opvangen, en tegelijkertijd de buren ook kalme momenten te gunnen.

Wat gebeurt er met bewoners met probleemgedrag?

GB: "De opvangwet voorziet sancties. Maar wij proberen de problemen intern op te lossen. We zijn een klein opvangcentrum en willen de sfeer familiaal houden. Onze politiek bestaat erin veel met de mensen te praten, in de tuin, tijdens het eten, enzovoort. Als er een ernstig probleem is, grijpen we direct in. De veiligheid van de mensen die hier wonen en werken komt natuurlijk op de eerste plaats. Als een bewoner een gevaar betekent voor anderen, is het evident dat we hem niet bij ons kunnen houden".

Krijgen jullie veel opmerkingen van buren ?

GB: "De meerderheid van de buurtbewoners heeft mijn telefoonnummer, maar ik krijg eigenlijk weinig opmerkingen. In de zomer gebeurt het wel dat men ons belt omwille van het lawaai. Dan vraagt men ons een raam te sluiten wanneer de asielzoekers muziek spelen bijvoorbeeld.

Zijn er activiteiten voorzien om de omwonenden te leren kennen?

GB: "Ons centrum staat open voor externen. Ik ben altijd beschikbaar om te antwoorden op eventuele vragen. We willen deze zomer een soort opendeurdag organiseren en de bezoekers een drankje aanbieden. Dat is interessant voor externen die eens willen zien hoe ons opvangcentrum eruit ziet en hoe het functioneert".